Σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από το Λιτόχωρο, μέσα στο φαράγγι του Ενιππέα, βρίσκεται η παλαιά Μονή, που ίδρυσε ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, το 1542.
Μεγάλη υπήρξε η Εκκλησιαστική, Εθνική και κοινωνική δράση της Μονής. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως, στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας διετέλεσε καταφύγιο και χώρος συσκέψεως των Μακεδονομάχων. Σ’ αυτήν ο γνωστός οπλαρχηγός Καρατάσος συσκέφθηκε με άλλους οπλαρχηγούς και πήρε την απόφαση της καθόδου στη Νότια Ελλάδα, μετά την αιματηρή κατάπνιξη της επαναστάσεως του 1821 στη Μακεδονία, όπου στάθηκε αρωγός του Θ. Κολοκοτρώνη στον αγώνα του κατά του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Χρησίμευε ως στρατόπεδo των αγωνιστών σ’ όλες τις κατά καιρούς επαναστάσεις. Γι’ αυτό και το 1828 πυρπολήθηκε από τους Τούρκους λόγω της ενεργού βοηθείας που επεδείκνυε στους οπλαρχηγούς. Αλλά εθνική δράση ανέλαβε και κατά την επανάσταση του Ολύμπου το 1878 και κατά τον ατυχή πόλεμο του 1897, προσφέροντας καταφύγιο στον καπετάν Ματαπά. Λειτουργούσε ακόμη και ως σχολείο, σχολικά εγχειρίδια του οποίου διασώζονται μέχρι και σήμερα στο σκευοφυλάκιό της. Η εθνική της δράση συνεχίστηκε και στα νεότερα χρόνια, επί Γερμανικής κατοχής, με αποτέλεσμα να ανατιναχθεί εκ θεμελίων από τα γερμανικά στρατεύματα.
Τα τελευταία χρόνια διενεργούνται εργασίες αναστηλώσεως – ανακαινίσεως της παλαιάς Μονής, με απόλυτο σεβασμό στην αρχική αρχιτεκτονική του. Εντός του ήδη αναστηλωμένου Καθολικού της Μονής βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Διονυσίου. Μισή ώρα δε από τη Μονή, σε μια σπηλιά, βρίσκεται το ασκηταριό («άγιον σπήλαιον») και το αγίασμα του Αγίου.
Η σημερινή Ι. Μονή του Αγίου Διονυσίου, που μπορεί εύκολα να επισκεφτεί ο προσκυνητής, μια και βρίσκεται μόλις 3 χιλιόμετρα από το Λιτόχωρο, είναι Μετόχι της παλαιάς Μονής. Εδώ μεταφέρθηκε η συνοδεία της Μονής το 1950 μετά την καταστροφή της.
Σήμερα, στο Μετόχι, μονάζει αδελφότητα, που ακολουθεί το αγιορείτικο τυπικό, σύμφωνα με τη διαθήκη του Αγίου. Στο Σκευοφυλάκιο (μουσείο) φυλάσσονται κειμήλια μεγάλης αξίας και πολλά Άγια Λείψανα, που εκτίθενται για προσκύνημα σε κάθε επισκέπτη. Στον προσκυνηματικό Ναό τελείται κάθε Κυριακή Θ. Λειτουργία. Τις καθημερινές, οι ιερές ακολουθίες τελούνται εντός του αβάτου, χώρος όπου δεν επιτρέπεται η είσοδος των γυναικών και στον οποίο βρίσκονται τα κελλιά και οι χώροι εργασίας των μοναχών. Η συνοδεία της Μονής ασχολείται με ποικίλα διακονήματα, όπως: αγιογραφία, θυμίαμα, τυροκομική, μελισσοκομία, κηροποιία, κηπουρική, ξυλουργική, βιβλιοδεσία κ.λ.π.
Η Ι. Μονή πανηγυρίζει στις 23 Ιανουαρίου.

Καθημερινά η Ι. Μονή είναι ανοικτή από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση, εκτός από τις ώρες 1.00 μ.μ. – 3.30 μ.μ..

Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης π. Μάξιμος Κυρίτσης
Μοναχοί: 24
τ. 23520 81220, 23520 82444.
f. 23520 21121



Είναι η μοναδική Ι. Μονή σε ολόκληρο τον κόσμο, που είναι αφιερωμένη στον Όσιο Εφραίμ το Σύρο.
Ιδρύθηκε το 1983 ως γυναικείο ιδιωτικό Ησυχαστήριο και δύο χρόνια αργότερα, το 1985 υπήχθηκε επίσημα στην Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος.
Βρίσκεται στα σύνορα των υπορειών του Ολύμπου και των Πιερίων, στον ψηλότερο γήλοφο, στη ράχη του Αδριανού, λίγο έξω από το χωριό Κονταριώτισσα, περίπου 12 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Ήταν θέλημα του Θεού «ο οικιστής του Ολύμπου», ο Όσιος Διονύσιος, να ενώσει χρονικά δώδεκα περίπου αιώνες και να συγγενέψει πνευματικά μ’ έναν άλλον «οικιστήν της ερήμου» και Νηπτικό Πατέρα, τον Όσιο Εφραίμ το Σύρο.
Στην Ι. Μονή κοινοβιάζει πολυμελής αδελφότητα μοναζουσών, που αγωνίζονται με την άσκηση, την υπακοή, την υπομονή και την επιμονή, την αγάπη, την προσφορά και την εν Χριστώ κοινωνία για την κατόρθωση της μοναχικής αρετής της τελειώσεως. Παράλληλα έχουν καταστήσει με τις άοκνες φροντίδες τους την Ι. Μονή και από καλαισθητική άποψη έναν επίγειο παράδεισο, όπως ιδιαίτερα υπογραμμίζουν οι πολυπληθείς προσκυνητές, που έρχονται καθημερινά για να ξεκουραστούν ψυχικά και να ανανεωθούν αναπνέοντας τον καθαρό πνευματικό αέρα της Μονής.
Το καθολικό της Μονής, αγιορείτικης αρχιτεκτονικής, που εγκαινιάσθηκε την 10η Ιουνίου 2000 από τον εραστή του Μοναχισμού Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Αγαθόνικο, βρίσκεται στο κέντρο της ανατολικής αυλής. Είναι αφιερωμένο στον προστάτη της Όσιο Εφραίμ και την Παναγία, Ζωοδόχο Πηγή, για να θυμίζει στις μοναχές την πρώτη Γερόντισσα και έφορο της μοναχικής Ζωής, αλλά και σε όλους τους προσκυνητές τα ζωοπάροχα νάματα που χαρίζει η Ορθόδοξη εκκλησία μας διά της Θεοτόκου στον κόσμο. Μάλιστα στις 8 Σεπτεμβρίου 1987, στην γιορτή των Γενεθλίων της Παναγίας, επισφράγισε την παρουσία Της στο μοναστήρι με το αγίασμα, που ανέβλησε θαυματουργικά, κοντά στο Ναό, για την ίαση ψυχών και σωμάτων.
Το καθολικό ακόμη συμπληρώνουν και δύο κατανυκτικά Παρεκκλήσια προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Πορφυρίου. Κάτω δε απ’ αυτό, υπάρχει υπόγειος Ναός, δισυπόστατος, προς τιμήν του Τιμίου Προδρόμου και των Αγίων νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Ακόμη, ένα Παρεκκλήσιο, προς τιμήν του Οσίου Σισώη, κοσμεί την πτέρυγα του ξενώνα με την τραπεζαρία για περιορισμένη φιλοξενία γυναικών. Την Ι. Μονή κοσμούν και άλλα ιερά Παρεκκλήσια και Ησυχαστικά καθίσματα, διαμορφωμένα δε όλα έτσι ώστε να αφήνουν άβατους τους χώρους, όπου κινούνται οι Μοναχές.
Οι ιερές μοναστικές ακολουθίες τελούνται καθημερινά κατά το πρόγραμμα της Μονής. Κάθε Σάββατο, Κυριακή και μεγάλη γιορτή τελείται Θεία Λειτουργία και πολύ συχνά πραγματοποιούνται ιερές αγρυπνίες, ψάλλει δε ο βυζαντινός χορός των μοναχών της Μονής.
Οι μοναχές ασχολούνται με τα εξής διακονήματα: Βυζαντινή αγιογραφία, χρυσοκεντητική ( αμφίων, καλυμμάτων Αγίας Τραπέζης και Ιερών Σκευών, επιταφίων, λαβάρων, Σταυρών και Ιερών εικόνων), ιεροραπτική, μικροτεχνία, κηροπλαστική, παρασκευή θυμιάματος, κατασκευή ξυλουργικών χειροτεχνημάτων και ειδών ευλαβείας – που εκτίθενται στην έκθεση της Ι. Μονής - , ανθοκομική, κηπουρική, έκδοση βιβλίων, εικόνων, περιοδικών.
Η Ι. Μονή πανηγυρίζει κυρίως και μεγαλοπρεπώς στις 28 Ιανουαρίου, γιορτή του Οσίου Εφραίμ, και συρρέουν πλήθη προσκυνητών. Επίσης πανηγύρεις και ιερές αγρυπνίες τελούνται την Παρασκευή της Διακαινησίμου της Ζωοδόχου Πηγής, στις 25 Νοεμβρίου της Αγίας Αικατερίνης, στις 8 Σεπτεμβρίου των Γενεθλίων της Παναγίας, στις 28 Ιουλίου της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου, την Λαμπροτρίτη των νεοφανών Μαρτύρων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στις 24 Σεπτεμβρίου της Αγίας Θέκλης, στις 6 Ιουλίου του Οσίου Σισώη, και 1 Νοεμβρίου του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία.
Στην Ι. Μονή φυλάσσονται πολλά Ιερά Λείψανα: Αποστόλων, Οσίων, Αγίων Μαρτύρων, και Νεομαρτύρων που τίθενται σε προσκύνηση των πιστών.

Η Ι. Μονή δέχεται προσκυνητές καθημερινά από τη ανατολή έως τη δύση του ηλίου.

Ηγουμένη: Αικατερίνα μοναχή.
Μοναχές: 24
τ. 23510 51591
f. 23510 51592



Έξω από την κωμόπολη του Κολινδρού και σε απόσταση μόλις δυόμισι χιλιομέτρων από αυτήν, βρίσκεται η παλαιά και ιστορική Μονή η τιμώμενη επ’ ονόματι του εν Αγίοις Πατρός ημών Αθανασίου του Μεγάλου, Πατριάρχου Αλεξανδρείας.
Το ξεκίνημα και η πρώτη καταβολή της πρώην ανδρικής και τελευταίως γυναικείας αυτής Μονής, χάνονται δυστυχώς μέσα στα βάθη του παρελθόντος, δίχως ιστορικές μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Ό,τι γνωρίζουμε για το Μοναστήρι αυτό, προέρχεται από την προφορική κυρίως παράδοση των ευσεβών κατοίκων της περιοχής –κυρίως των παλαιοτέρων- και φθάνει μέχρι τα τέλη του περασμένου αιώνος, οπότε και έπαυσε να οικείτε από μοναχούς.
Στα χρόνια της ξενικής κατοχής (1941-44) καταστράφηκαν σχεδόν παντελώς και τα τελευταία παλαιά κελλιά της και παρέμεινε μόνο το καθολικό της σε κακή όμως κατάσταση.
Κατά τα έτη 1980-82 οι κάτοικοι του Κολινδρού, συνδεδεμένοι παλαιόθεν με την Ι. Μονή και επιθυμούντες την λειτουργική και λατρευτική επαφή τους μ’ αυτήν, απεφάσισαν, με επικεφαλής τους εφημερίους των, την ανέγερση νέου Ναού –αφού κατεδάφισαν τον παλαιό-, τον οποίο εγκαινίασε ο τότε Μητροπολίτης Κίτρους Βαρνάβας.
Ο σημερινός Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος  κ.Αγαθόνικος, εν τη εγνωσμένη αγάπη του προς τον Μοναχισμό και τις Ιερές Μονές, απεφάσισε την ανασύσταση και αναδημιουργία της Ιεράς Μονής, της οποίας και πτέρυγα με τους κυριώτερους λειτουργικούς χώρους εθεμελίωσε την 27-9-1987, η οποία αποπερατώθηκε το 1991, οπότε και εγκατεστάθη γυναικεία αδελφότης υπό την Ηγουμένην Ειρήνην Ζορμπάν.
Ήδη, μέσα σε λίγα χρόνια, οι υπεράνθρωπες προσπάθειες και ο διαρκής μόχθος των μοναζουσών μαζί με την συμπαράσταση επωνύμων και ανωνύμων χριστιανών και κυρίως την ιεράν εποπτίαν και βοήθειαν του προστάτου Αγίου, έχουν μεταμορφώσει έναν έρημο χώρο  δημιουργώντας ένα μοναστικό κτηριακό συγκρότημα, στο κέντρο του οποίου δεσπόζει το νέο περικαλλέστατο καθολικό, το οποίο εγκαινίασε ο Σεβ, Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Αγαθόνικος την 17-9-2007.
Η Ιερά Μονή πανηγυρίζει στις 2 Μαΐου και στις 18 Ιανουαρίου, ημέραι μνήμης του προστάτου της Αγίου.

Ηγουμένη: Ειρήνη μοναχή
Μοναχές: 15
τ. 23530 31122  



Το όνομά της προήλθε από την τοποθεσία (μακρυνή ράχη) πάνω στην οποία είναι κτισμένη, 25 περίπου χιλιόμετρα από την Κατερίνη και πολύ κοντά στο χωριό Παλιόστανη. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Ιδρύθηκε τον 10ο ή 12ο αιώνα ως ανδρική Μονή και ήταν Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική. Ήταν πλούσια σε κτήματα, είχε μετόχι στον Κολινδρό και στη Βέροια.
Ως πνευματικό και Εθνικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής μετείχε σ’ όλες τις περιπέτειες του έθνους μας και στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Το 1878 που κηρύσσεται η επανάσταση του Κολινδρού, η Ι. Μονή παίρνει ενεργό μέρος στον ξεσηκωμό και γι’ αυτό πυρπολείτε από τους Τούρκους. Όμως γρήγορα ανασυγκροτείται και αποκτά την παλιά της αίγλη. Με την έναρξη της επαναστάσεως, το 1821, πάλι καταστρέφεται ολοσχερώς από τους κατακτητές, αλλά με τις άοκνες εργασίες των μοναχών ξαναχτίζεται. Στη συνέχεια και καθ’ όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα η Μονή έγινε η γέφυρα για τη μετακίνηση των Μακεδονομάχων και των πυρομαχικών από τη νότια Ελλάδα προς το βάλτο των Γιαννιτσών. Όμως στα δύσκολα χρόνια του 2ου παγκοσμίου πολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου, η Ι. Μονή υπέστη πολλές καταστροφές, έτσι ώστε με την πάροδο του χρόνου και  την εγκατάλειψή της, το 1972 να κατεδαφιστεί όλο το Μοναστηριακό συγκρότημα.
Τα τελευταία χρόνια η Μονή μετατράπηκε σε γυναικεία, και από το 1993 με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Αγαθονίκου εγκαταστάθηκαν λίγες μοναχές, που τη φροντίζουν και τη διαμορφώνουν με τη Χάρη της Παναγίας και την αγάπη των πιστών. Η θαυματουργή εικόνα Της και το αγίασμά της θεραπεύουν ασθενείς με ανίατες αρρώστιες, που προστρέχουν με πίστη και ευλάβεια.
Η Ι. Μονή πανηγυρίζει την 15η Αυγούστου, της Κοιμήσεως της Παναγίας, γιορτή κατά την οποία συρρέουν χιλιάδες προσκυνητές. Ευχή και προσευχή όλων είναι, η Ι. Μονή να γνωρίσει ξανά ημέρες της παλιάς αίγλης της.

Η Ι. Μονή είναι ανοικτή όλες τις ημέρες της εβδομάδος, κάθε δε Κυριακή και μεγάλη γιορτή τελείται η Θεία Λειτουργία.

Ηγουμένη: Νεκταρία μοναχή
Μοναχές: 3
τ. 23510 83372



Σε απόσταση μόλις 10 χιλιομέτρων από την Κατερίνη και 1 χιλιομέτρου από τον Κορινό βρίσκεται η Ι. Μονή Αγίου Γεωργίου, γυναικείο Ησυχαστήριο.
Η Ι. Μονή είναι από τις αρχαιότερες της Μητροπολιτικής περιφερείας. Χτίστηκε στα μέσα του 16ου αιώνα. Πρόσφερε μεγάλη συμπαράσταση στους πρόσφυγες του 1922 της Μ. Ασίας, στα δύσκολα χρόνια της Γερμανοβουλγαρικής κατοχής και στους κατοίκους της περιοχής του Κορινού εξυπηρετώντας τους στις ποικίλες οικονομικές και πνευματικές τους ανάγκες.
Τα κτίσματα που υπάρχουν στον περίβολο της Μονής είναι το καθολικό με τα δύο παρεκκλήσια: του Αγίου Νεκταρίου και του Αγίου Φανουρίου, το Δεσποτικό με το Ηγουμενείο, το Αρχονταρίκι και ο ξενώνας. Στη γιορτή του Αγίου, που συρρέουν προσκυνητές απ’ όλο το νομό, πραγματοποιείται μεγάλο πανηγύρι και γίνεται η περιφορά της θαυματουργού εικόνος και των Τιμίων Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου.
Κάθε Κυριακή και μεγάλη γιορτή τελείται η Θεία Λειτουργία.

Η Ι. Μονή είναι καθημερινά ανοικτή κατά τη θερινή περίοδο από 8.00΄ - 13.00΄το μεσημέρι και 15.00΄ - 17.00΄το απόγευμα.

Μοναχή Ειρήνη
τ. 23510 41287

Επιστροφή